DUVI

Diario da Universidade de Vigo

'LSYTSDA (Lo Siento Yo Tampoco Soy De Aquí)' pode visitarse ata mediados de novembro

Unha exposición de Natasha Lelenco propón na Sala Alterarte unha reflexión sobre migración, identidade e pertenza

Con esta mostra arranca a programación deste curso académico do espazo artístico do campus

Tags
  • Entidades Colaboradoras
  • Estudantes
  • Medios
  • PAS
  • PDI
  • Público externo
  • Ourense
  • Arte
  • Cultura
  • Diversidade
  • Cultura
DUVI Ourense 25/09/2026

A Sala Alterarte do campus de Ourense abre a súa programación deste curso académico coa exposición LSYTSDA (Lo Siento Yo Tampoco Soy De Aquí), da artista Natasha Lelenco. Trátase dun proxecto de investigación e produción artística “sobre mobilidade humana, identidade e pertenza" que trae aos muros deste espazo expositivo “retratos pintados, palabras e voces” de persoas migrantes.

A mostra, apoiada pola Deputación de Ourense, foi inaugurada este xoves pola tarde contando coa participación de Montserrat Cruz, vicerreitora do campus de Ourense; Xavier Blanco Sierra, coordinador do novo ciclo expositivo da sala, titulado Materia e tempo; a artista Natasha Lelenco e Tomás Lijó (dirección de produción). A exposición parte, comenta a súa autora, “dun desexo moi sinxelo: compartir a experiencia migratoria con outras persoas que a viviron; escoitar, sen máis, o que contan outras persoas que, coma min, nalgún momento marcharon cruzando países xunto aos seus fillos, soas ou como fose”. 

Como migrante de Moldavia a España, comenta Natasha Lelenco na folla de sala da mostra, “o tema atravésame en primeira persoa. Pero, ao indagar nas historias individuais, xorde inevitablemente unha pregunta: hai alguén que poida afirmar que non é ou non descende de migrantes?”. O proxecto LSYTSDA, explica a súa autora, “aborda a mobilidade desde a multiplicidade que a define, porque hai demasiadas capas, demasiadas formas de desprazarse, demasiadas historias”. Levando esta idea de capas ao formato, na mostra, detalla, “hai audiovisual, hai pintura, hai lectura e escritura, hai múltiples linguaxes”. Nos materiais expostos, a creadora aborda a mobilidade como unha condición profundamente ligada ao humano, recollendo experiencias migrantes diferentes que, sen perder a súa singularidade e fronte á anonimización, van construíndo unha dimensión coral. 

Pór cara ás persoas migrantes 

Concretamente, Natasha Lelenco utiliza “a moeda como dispositivo plástico e simbólico porque é un obxecto cuxo valor reside no sistema colectivo que o sostén. A moeda circula, cambia de mans e leva implícita unha cuestión que atravesa todo o proxecto: como construímos o valor das cousas e, por extensión, o valor que concedemos ás persoas”. Ademais, a autora sinala que recorre á cara da moeda “porque me permite poñerlles cara ás persoas que forman parte dun fenómeno que só pode ser obxecto de rexeitamento desde a distancia emocional que facilita a súa anonimización”.

O retrato de perfil empregado nas obras expostas, “remite á tradición numismática e ás figuras ás que historicamente se lles concedeu o privilexio de ocupar ese espazo de representación”. Desde a distancia, os rostros expostos, sinala a creadora, “poden confundirse nun patrón pero ao achegarse, aparece outra cousa: aparece o tempo, a dedicación coa que abordei cada unha das pezas, a súa singularidade; un pouco como cando atopas unha persoa entre a multitude e, só ao coñecela, se fai posible o vínculo”. Neste senso, Natasha Lelenco dá as grazas “ás persoas que compartiron os seus relatos e fixeron posible este proxecto”. 

A instalación de LSYTSDA estará na Sala Alterarte ata o 13 de novembro e o proxecto terá continuidade no Museo Etnolóxico de Ribadavia. Xa en 2027, desenvolverá unha nova fase de produción no cono sur, con exposicións no Museo de las Migraciones de Montevideo e no Museo de la Universidad Nacional de Tres de Febrero de Buenos Aires.